برای چراغ جلوی دوچرخه به چند لومن نور نیاز دارید؟
برندهای Knog و Exposure توضیح میدهند که چه میزان خروجی نور از چراغ دوچرخه به شما کمک میکند مسیر خود را در جاده و مسیرهای خارج از جاده ببینید.
چراغهای جلوی دوچرخه روزبهروز پرنورتر میشوند. چند سال پیش، خروجی 500 لومن برای یک چراغ با قیمت متوسط که برای استفاده جادهای طراحی شده بود، مقدار متداولی محسوب میشد؛ درحالیکه چراغهای مخصوص استفاده در مسیرهای خارج از جاده معمولاً برای تأمین خروجی نوری حدود 1000 لومن، به یک باتری بزرگ و جداگانه مجهز بودند.
فهرست مطالب
امروزه بهترین چراغهای دوچرخه برای دوچرخهسواری جادهای و رفتوآمد روزمره میتوانند 1000 لومن نور تولید کنند. بهترین چراغهای دوچرخه کوهستان نیز بهطور معمول قادرند با طراحی یکپارچه و بدون نیاز به باتری جداگانه، 2000 لومن یا حتی بیشتر نور تولید کنند و درعینحال، مدتزمان روشنماندن مناسبی داشته باشند. میزان نور تولیدشده توسط این چراغها اغلب از نور چراغهای جلوی خودروها نیز بیشتر است.
اما آیا واقعاً به تمام این توان نوری نیاز دارید؟ رانندگان و سایر دوچرخهسواران اغلب شکایت میکنند که نور چراغهای دوچرخه آنها را خیره میکند. بنابراین، آیا چراغهای جلوی امروزی بیشازحد پرنور هستند و آیا باید میزان خروجی نور آنها محدود شود؟ ما از کارشناسان برندهای Knog و Exposure پرسیدیم که برای چراغ جلوی دوچرخه واقعاً به چند لومن نور نیاز داریم.
دیدن مسیر یا دیدهشدن؟
کالین براون (Colin Brown) از برند Knog به ما میگوید:
«لومن گاهی اوقات میتواند برای دوچرخهسواران تازهکاری که قصد خرید اولین چراغ خود را دارند، عددی گیجکننده باشد؛ اما ما معمولاً به مشتریان توصیه میکنیم ابتدا مشخص کنند که به دنبال چراغی برای دیدهشدن هستند یا چراغی که با کمک آن بتوانند مسیر پیش روی خود را ببینند.»
خیابانهای شهری معمولاً روشنایی مناسبی دارند؛ بنابراین، برای روشنکردن مسیر پیش رو به چراغی بسیار پرنور نیاز کمتری وجود دارد. در چنین شرایطی، وظیفه اصلی چراغ این است که اطمینان حاصل شود سایر کاربران جاده میتوانند شما را ببینند. همین موضوع هنگام دوچرخهسواری در طول روز نیز صدق میکند.
اما هنگام دوچرخهسواری در جادهای بدون روشنایی، چراغ شما باید بهاندازهای نور داشته باشد که بتوانید مسیر حرکت خود را ببینید و موانع موجود در جاده، مانند چالهها، را تشخیص دهید. برای این منظور به پرتو نوری قویتری نیاز دارید.
در دوچرخهسواری خارج از جاده نیز چراغ باید به شما کمک کند مسیر مناسب را پیدا کنید و با توجه به عوارض مسیر حرکت کنید. به همین دلیل، معمولاً به خروجی نور بیشتری نیاز است؛ حتی در یک مسیر مستقیم شوسه یا سنگریزهای. در مقابل، دوچرخهسوار کوهستان یا دوچرخهسوار گراول که در مسیرهای فنی خارج از جاده رکاب میزند، به خروجی نور بسیار بیشتری و پرتویی با پوشش گسترده نیاز دارد تا بتواند مسیر پیش روی خود را بهخوبی ببیند.
براون توضیح میدهد:
«برای چراغهای جلویی که هدفشان روشنکردن مسیر پیش رو است، طیف گستردهای از گزینهها وجود دارد؛ اما بهطور کلی، پیشنهاد ما این است که برای استفاده شهری، چراغهایی با خروجی حدود 400 لومن را در نظر بگیرید. برای دوچرخهسواری جادهای، مقدار مناسب از حدود 700 لومن شروع میشود. برای دوچرخهسواری گراول یا خارج از جاده، بهتر است از حدود 1000 لومن شروع کنید و چراغهای دوچرخه کوهستان نیز معمولاً خروجی 1400 لومن یا بیشتر دارند.»
الگوی پرتو نور و زاویه تابش اهمیت دارند
موضوع فقط تعداد لومنها نیست، بلکه نحوه استفاده از این میزان نور نیز اهمیت دارد. اگر یک چراغ جلوی فوقالعاده پرنور، نقطهای را در فاصله بسیار دوری از جاده یا مسیر روشن کند، داشتن چنین چراغی فایده چندانی ندارد؛ زیرا معمولاً این چیزی است که در چند ثانیه آینده و در محدوده پیش روی دوچرخهسوار قرار دارد که تعیین میکند او با چه سرعتی و با چه میزان اطمینان میتواند رکاب بزند.
براون از برند Knog میگوید:
«یکی از نکات بسیار مهمی که باید در نظر گرفت و برای ما نیز اهمیت زیادی دارد، رابطه میان میزان لومن و زاویه پرتو نور است. داشتن چراغی پرنور میتواند بسیار مفید باشد؛ اما اگر الگوی پخش نور آن با سبک دوچرخهسواری شما تناسب نداشته باشد، ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد.
«برای مثال، من در شهر ملبورن رکاب میزنم و چندان نگران داشتن چراغی با نور بسیار قوی نیستم؛ هرچند چنین چراغی هم خوب است. چیزی که بیشتر برایم اهمیت دارد، زاویه کلی پخش نور یا میزان دیدهشدن من هنگام نزدیکشدن به یک تقاطع است.»
چراغی که نور آن بهصورت افقی تابیده میشود، بسیار بیشتر از چراغی که نورش رو به پایین است و سطحی را که قرار است از روی آن عبور کنید بهخوبی روشن میکند، احتمال دارد کاربران جادهای یا دوچرخهسواران روبهرو را آزار دهد.
سم رامپ (Sam Rump) از برند Exposure نیز بر اهمیت تنظیم صحیح جهت تابش نور تأکید میکند.
او میگوید:
«تعداد لومنها بهتنهایی تعیین نمیکند که نور یک چراغ باعث خیرگی دیگران میشود یا خیر. آنچه اهمیت دارد، نحوه تابش نور و چگونگی تأثیر آن بر سایر کاربران جاده است. با استفاده از عدسی مناسب و LED صحیح، میتوان خروجی نور را بهخوبی کنترل کرد و مانع از آن شد که نور چراغ باعث نابینایی موقت دیگران شود. چراغی که کنترل مناسبی بر پرتو نور خود ندارد، یا زاویه آن بیشازحد رو به بالاست، تقریباً با هر میزان خروجی نوری میتواند باعث خیرگی شود.
«حتی پرتو نور یک چراغ با طراحی مناسب نیز اگر رو به بالا تنظیم شده باشد، میتواند دیگران را خیره کند. نور چراغ را به سمت پایین و روی جاده، در فاصله چند متری جلوی خود، تنظیم کنید.»
میزان روشنایی چراغ دوچرخه برای استفاده شهری
رامپ برای خیابانهایی که روشنایی دارند، چراغی با خروجی حدود 300 تا 600 لومن را پیشنهاد میکند.
او میگوید:
«در شهر، هدف اصلی این است که دیده شوید، نه اینکه تمام جاده را روشن کنید. چیزی که اهمیت بیشتری دارد، الگوی چشمکزن در طول روز است. الگوی DayBright ما با همکاری گروهی از روانشناسان طراحی شده تا الگویی باشد که مغز نتواند بهراحتی آن را نادیده بگیرد. این نور حتی در شرایط روشنایی زیاد نیز از فاصله بیش از یک کیلومتری قابل مشاهده است.»
وقتی وارد جادههای بدون روشنایی و مسیرهای روستایی میشوید، او پیشنهاد میکند به دنبال چراغی با خروجی حدود 1300 تا 2000 لومن باشید.
او توضیح میدهد:
«در این شرایط، برای تشخیص چالهها و پیچها به برد نوری بیشتری نیاز دارید. همچنین در این مسیرها با بیشترین میزان ترافیک روبهرو از سمت مقابل مواجه میشوید که با سرعت در حال حرکت است. در اینجا، کنترل پرتو نور اهمیت بسیار زیادی دارد.
«چراغ Strada ما از پرتوی نوری مخصوص جاده استفاده میکند؛ پرتویی که نور را بهصورت یکنواخت و مسطح روی سطح آسفالت پخش میکند و درعینحال، یک نقطه نورانی را در امتداد مسیر به فاصله دورتر میتاباند. این چراغ همچنین به فناوری تنظیم خودکار نور AKTiv مجهز است. دو حسگر نوری، چراغهای جلوی وسایل نقلیه روبهرو را تشخیص میدهند، پرتو نور را به زیر خط دید راننده کاهش میدهند و پس از عبور وسیله نقلیه، نور را به حداکثر توان خود بازمیگردانند.»
چراغ Strada نمونهای از نسل روبهرشد چراغهای هوشمند دوچرخه است که توسط برندهای مختلف عرضه میشوند. این چراغها میتوانند میزان نور محیط و حضور سایر کاربران جاده را تشخیص دهند و خروجی نور خود را متناسب با شرایط تنظیم کنند.
خروجی نور بیشتر برای دوچرخهسواری خارج از جاده
برای دوچرخهسوارانی که در مسیرهای خارج از جاده رکاب میزنند، داشتن چراغی با پخش نور گسترده اهمیت زیادی دارد؛ زیرا باید بتوانند مسیر حرکت خود را تشخیص دهند. هیچکس نمیخواهد هنگام دوچرخهسواری احساس کند در تونلی حرکت میکند که هیچ درکی از محیط اطراف آن ندارد.
استفاده از یک چراغ دوم، کوچکتر و نصبشده روی کلاه ایمنی، که پرتو نور متمرکزی دارد، میتواند مفید باشد. چنین چراغی به سمتی نور میتاباند که دوچرخهسوار به آن نگاه میکند، نه صرفاً به جهتی که فرمان دوچرخه قرار گرفته است. این ویژگی به دوچرخهسوار کمک میکند مسیر پیش روی خود را بهتر انتخاب کند.
رامپ میگوید:
«در مسیرهای خارج از جاده بهندرت با ترافیک روبهرو از سمت مقابل مواجه میشوید؛ بنابراین، میتوانید از حداکثر توان چراغ استفاده کنید.»
او توضیح میدهد که یک چراغ کلاه ایمنی با خروجی حدود 1600 تا 2360 لومن میتواند هر نقطهای را که دوچرخهسوار به آن نگاه میکند روشن کند. از نظر او، دوچرخهسواران گراول نیز به خروجی نوری تقریباً مشابهی نیاز دارند و میزان مناسب برای آنها حدود 1600 تا 2650 لومن است.
او میگوید:
«مسیرهای گراول اغلب ترکیبی از جادههای معمولی و مسیرهای ناهموار هستند. در مسیرهایی که بخش عمده آنها جاده است، چراغ جادهای دارای قابلیت تنظیم خودکار نور، مانند Strada 13، به شما کمک میکند تا با رعایت حال سایر کاربران جاده حرکت کنید. برای مسیرهای ناهموارتر و سریعتر، یک پرتو نور مخصوص خارج از جاده، پوشش عرضی و برد بیشتری در اختیارتان قرار میدهد. همچنین میتوان برای مسیرهای فنیتر یا مسیرهای باریک و تکمسیره گراول، از یک چراغ کلاه ایمنی در کنار چراغ اصلی استفاده کرد.»
مقررات آلمان برای چراغها به جلوگیری از خیرگی دیگران کمک میکنند
تمام چراغهای جلو و عقب که در بازار آلمان فروخته میشوند، باید با مقررات این کشور تحت عنوان Straßenverkehrs-Zulassungs-Ordnung مطابقت داشته باشند؛ مقرراتی که به اختصار StVZO نامیده میشود.
بر اساس این مقررات، چراغ باید بهگونهای طراحی شده باشد که پرتو نور را به سمت پایین هدایت کند و با استفاده از یک خط برش نوری، از تابش نور به سمت بالا جلوگیری شود.
مقررات StVZO بهطور مشخص با هدف جلوگیری از خیرهشدن سایر کاربران جاده توسط نور چراغها تدوین شدهاند. این مقررات همچنین ایجاب میکنند که چراغها نور ثابت داشته باشند و از نورپردازی چشمکزن یا ضربانی استفاده نکنند. مقررات مشابهی در فرانسه نیز اعمال میشود.
برخی چراغها دارای حالت StVZO هستند؛ بااینحال، در صورت نیاز به خروجی نور بیشتر، مثلاً هنگام ورود به مسیرهای خارج از جاده، میتوان آنها را به حالت پرتوی قویتر تغییر داد.
شدت نور را کاهش دهید
صرفاً به این دلیل که چراغ جلوی قدرتمندی دارید، به این معنا نیست که باید همیشه از بالاترین سطح روشنایی آن استفاده کنید.
رامپ میگوید:
«بالاترین سطح روشنایی همیشه بهترین انتخاب نیست. هنگام حرکت در جادههای روشن و در اطراف سایر دوچرخهسواران، شدت نور را کاهش دهید.»
چراغهای پرنور معمولاً برای پشتیبانی از خروجی بالای خود به باتری بزرگتری نیاز دارند. بنابراین، با انتخاب یک سطح روشنایی پایینتر میتوانید مدتزمان کارکرد چراغ را به میزان قابلتوجهی افزایش دهید. ضمن اینکه در این حالت، احتمال آزار دادن دوچرخهسواران و رانندگانی که از روبهرو میآیند نیز کمتر خواهد بود.
چراغهای عقب نیز میتوانند باعث خیرگی دیگران شوند؛ بهخصوص زمانی که روی حالت چشمکزن با شدت نور بالا تنظیم شده باشند. در این مورد نیز راهکارهایی برای جلوگیری از آزار سایر کاربران جاده وجود دارد. کاهش شدت نور میتواند مفید باشد و برخی چراغها این کار را بهصورت خودکار انجام میدهند.
رامپ به فناوری ReAKT شرکت Exposure اشاره میکند و میگوید:
«فناوری Peloton ما هنگامی که نور چراغ جلوی یک دوچرخهسوار یا راننده را از پشت سر تشخیص میدهد، شدت نور چراغ عقب را کاهش میدهد و زمانی که دیگر کسی پشت سر شما نباشد، آن را به روشنایی کامل بازمیگرداند. فناوری ReAKT حتی یک گام فراتر میرود و خروجی نور را متناسب با میزان روشنایی محیط تنظیم میکند: در خیابانهای شلوغ و روشن، نور قویتر و در جادههای تاریک، نور ضعیفتر خواهد بود.»
چشمهای شما نیز توانایی بسیار خوبی در سازگاری با نور کم دارند؛ بنابراین، ممکن است اصلاً به خروجی نور بسیار بالا نیاز نداشته باشید. کافی است از کسانی بپرسید که در گذشته با چراغ جلوی Ever Ready، مجهز به لامپ رشتهای و باتری غیرقابل شارژ از نوع روی ـ اسید، دوچرخهسواری میکردند.