- قیمت و موجودی محصولات همواره بهروز است.
دوچرخه گراول SCOTT Addict با وجود ظاهر آیرودینامیک، مسابقه را در اولویت قرار نمی‌دهد
پیشرفت‌های چشمگیر در زمینه انعطاف‌پذیری و جذب ضربه در تمام بخش‌های دوچرخه، باعث شده‌اند یک دوچرخه گراول فوق‌العاده راحت شکل بگیرد؛ و این موضوع به نفع آن تمام شده است.
دوچرخه‌های جاده و گراول Addict شرکت اسکات، 19 سال سابقه حضور در پلتون مسابقات را دارند، اما جدیدترین نسل آن مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است. شعار این دوچرخه «خودت را پیدا کن، گم شو» است و با توجه به نحوه سواری آن، به نظر می‌رسد این شعار کاملاً برازنده باشد.
فهرست مطالب
دوچرخه جدید Addict Gravel که در مراسم معرفی اخیر آن در آلمان با آن رکاب زدیم، به‌جای مسابقه‌دهنده حرفه‌ای، برای عملکرد روزمره طراحی شده است. مسابقه‌دهندگان حرفه‌ای بهتر است سراغ Addict Gravel RC بروند. این یعنی دوچرخه جدید به اندازه کافی انعطاف‌پذیر و همه‌کاره است تا بتواند از پس انواع مسیرها برآید و حتی برای یک سفر بایک‌پکینگ در سراسر یک قاره مناسب باشد. با این حال، از نظر ما همچنان کاملاً توانایی استفاده در مسابقات را نیز دارد.
انعطاف‌پذیری و راحتی، کلید اصلی هستند
در حالی که بسیاری از بهترین دوچرخه‌های گراول روی وزن پایین و کاهش بیشتر مقاومت آیرودینامیکی تمرکز دارند، این Scott Addict اهمیت ویژه‌ای برای راحتی و انعطاف‌پذیری قائل شده است. البته این به آن معنا نیست که دوچرخه سنگین است. وزن مدل Premium برابر با 8.4 کیلوگرم است که با توجه به تایرهای بسیار عریض 50 میلی‌متری، وزن نسبتاً پایینی محسوب می‌شود.
تایرهایی با این اندازه، در صورت استفاده با فشار مناسب، به‌طور طبیعی راحتی و انعطاف‌پذیری ایجاد می‌کنند؛ اما این موضوع در طراحی خود فریم نیز نقش اساسی داشته است. لوله زین از میزان قابل‌توجهی انعطاف عمودی برخوردار است و طبق ادعای شرکت، میزان راحتی و انعطاف عمودی آن نسبت به نسل قبلی 60 درصد افزایش یافته است. در قسمت جلو نیز به لطف طراحی خمیده پایه‌های دوشاخ، میزان انعطاف عمودی 30 درصد بیشتر شده است.
سفتی، بهره‌وری در انتقال نیروی رکاب و هندلینگ مطمئن قربانی نشده‌اند، اما فریم‌های ساخته‌شده از الیاف HMX و HMF حدود 5 درصد نسبت به فریم‌های جاده‌ای Addict که با تمرکز بر عملکرد طراحی شده‌اند، سفتی کمتری دارند.
اسکات با استفاده از لوله‌های کربنی با طراحی بسیار خاص، مرزهای طراحی را جابه‌جا کرده است؛ به‌طوری که پایه‌های زنجیر (Chainstay) تنها 8.5 میلی‌متر عرض دارند و کابل‌های ترمز را درون خود جای داده‌اند. در حالی که فریم‌های دیگری که با اصول طراحی مشابه آزمایش کرده‌ام، در این قسمت فاقد سفتی جانبی کافی بودند، Addict Gravel توانسته این ویژگی را به‌خوبی حفظ کند.
قطعات تکمیلی دوچرخه Addict نیز با در نظر گرفتن راحتی و انعطاف‌پذیری به‌روزرسانی شده‌اند. لوله زین میزان قابل‌توجهی انحراف و انعطاف دارد؛ موضوعی که تیم اسکات برای خبرنگاران حاضر با نصب یک سازه وزنه‌دار به‌طور عملی نشان داد.
این ویژگی عمدتاً با استفاده از یک بریدگی بزرگ در قسمت عقب لوله زین ایجاد شده است؛ طراحی‌ای مشابه آنچه در دوچرخه مسابقه‌ای Scott Foil دیده می‌شود. همین ویژگی به‌تنهایی بخش عمده‌ای از انعطاف عمودی قسمت عقب دوچرخه را ایجاد می‌کند. نکته جالب اینکه این قسمت همچنین محل مناسبی برای نصب چراغ عقب فراهم کرده است.
فرمان نیز کاملاً جدید است و طراحی آن شامل خمشی رو به جلو و بازشدگی به سمت بیرون است تا فضای بیشتری برای مچ دست ایجاد کند. انعطاف فرمان نیز به جذب بخشی از لرزش‌هایی که همه ما هنگام رکاب‌زدن در مسیرها با آن مواجه می‌شویم کمک می‌کند.
همچنین شکل قسمت پایینی فرمان (Drop) بهینه‌سازی شده است؛ به‌گونه‌ای که تقریباً می‌توانید دست‌های خود را از قسمت هودها به قسمت دراپ حرکت دهید و در لحظات خطرناک همچنان کنترل دوچرخه را حفظ کنید. این طراحی همچنین باعث می‌شود دسته‌های ترمز در راستای بهتری قرار بگیرند و مشکل برخی فرمان‌ها که هودها را اندکی به سمت داخل می‌چرخانند و در نتیجه ارگونومی را تغییر می‌دهند، برطرف شود.
ماشین ماجراجویی
علاوه بر راحتی و انعطاف‌پذیری، Addict Gravel از ابتدا با هدف استفاده از تایرهای 50 میلی‌متری طراحی شده است. با فضای اعلام‌شده 57 میلی‌متری برای تایر، امکان نصب تایرهای بزرگ 55 میلی‌متری وجود دارد و تایرهای باریک‌تر نیز هنگام عبور از مسیرهای گل‌آلود فضای کافی خواهند داشت.
اما این فریم صرفاً به ایجاد فضای کافی برای تایرهای بزرگ‌تر محدود نمی‌شود؛ بلکه بسیاری از عناصر هندسه آن نیز بر اساس استفاده از چنین تایرهایی طراحی شده‌اند.
اگر از تایرهای جاده‌ای 30 میلی‌متری به تایرهایی مثلاً 55 میلی‌متری تغییر دهید، موقعیت شما روی دوچرخه بالاتر می‌رود. این موضوع زاویه لوله فرمان نسبت به سطح زمین را تغییر می‌دهد و همچنین میزان Trail را افزایش می‌دهد.
به بیان ساده، اگر یک دوچرخه را بر اساس تایرهای کوچک‌تر طراحی کنید و سپس تایرهای بزرگ‌تر روی آن نصب کنید، دوچرخه در سرعت‌های پایین بیش از حد شُل و خوابیده احساس خواهد شد و چابکی خود را از دست خواهد داد. برعکس، اگر در جهت مخالف حرکت کنید، سواری بیش از حد عصبی و ناپایدار خواهد شد.
به همین دلیل اسکات هندسه فریم را بر اساس تایرهای 50 تا 55 میلی‌متری طراحی کرده است؛ اندازه‌ای که برای هدف این دوچرخه مناسب‌تر تشخیص داده شده است. برای دستیابی به این هدف، ارتفاع محور وسط (Bottom Bracket) کاهش یافته و همچنین Rake دوشاخ افزایش پیدا کرده است تا با وجود استفاده از تایرهای عریض‌تر، ویژگی‌های سواری موردنظر حفظ شوند.
من نیز موافقم که تایرهای عریض‌تر برای نوع سواری‌ای که این دوچرخه برای آن طراحی شده، گزینه بسیار مناسبی هستند. اگر قصد دارید در «جاده کمتر پیموده‌شده» رکاب بزنید، تایرهای عریض‌تر چسبندگی بیشتری روی سطوح خیس و شل فراهم می‌کنند، در زمین‌های ناهموار مقاومت غلتشی بیشتری دارند و برای مسیرهای طولانی‌تر و ماجراجویانه، راحتی بسیار بیشتری ایجاد می‌کنند؛ موضوعی که به گفته اسکات، اساساً هدف اصلی طراحی این دوچرخه بوده است.
آیرودینامیک همه‌چیز نیست
نکته‌ای که در مراسم معرفی این دوچرخه واقعاً خوشحال‌کننده بود این است که در طول ارائه، حتی یک بار هم درباره میزان صرفه‌جویی آیرودینامیکی این دوچرخه نسبت به نسل قبلی یا حتی هر فریم دیگری صحبت نشد.
من تجهیزات بهینه‌شده از نظر آیرودینامیکی را دوست دارم، اما از استاندارد فعلی صنعت گراول که صرفه‌جویی‌های تک‌رقمی در آیرودینامیک را در سرعت 45 کیلومتر بر ساعت ارائه می‌کند متنفرم. این میزان تفاوت برای تقریباً هر کاربری قابل تشخیص نیست و صادقانه بگویم، برای اکثر ما کاملاً بی‌اهمیت است.
Scott Addict Gravel همچنان از قطعاتی مانند فرمان یکپارچه یک‌تکه با پروفایل لوله آیرودینامیک و لوله زین D شکل استفاده می‌کند. کابل‌های یکپارچه و لوله‌هایی با مقاطع آیرودینامیکی که در انتها بریده شده‌اند نیز بدون شک در مقایسه با نمونه‌های فاقد این طراحی، به عملکرد آیرودینامیکی کمک می‌کنند.
اما این عناصر طراحی هرگز هدف اصلی نبوده‌اند و دوچرخه به خاطر همین موضوع بهتر شده است. راحتی، انعطاف‌پذیری و کاربردی‌بودن در اولویت قرار گرفته‌اند و در کنار آن، دوچرخه‌ای زیبا و چشم‌نواز ساخته شده است؛ نتیجه چیزی است که ویژگی‌های عملکردی موردنیاز را دارد و مهم‌تر از آن، رکاب‌زدن با آن واقعاً لذت‌بخش است.
امکانات داخلی و آماده برای ماجراجویی
اسکات پیش‌تر در مدل Addict RC ایده استفاده از یک ابزار واحد برای پوشش دادن بیشتر قسمت‌های دوچرخه را معرفی کرده بود. در اینجا نیز یک ابزار مخفی‌شده در انتهای فرمان با سری T25/H6 وجود دارد که می‌توان از آن برای سفت‌کردن و تنظیم تقریباً تمام قطعات دوچرخه و همچنین بازکردن اکسل‌های Thru-Axle استفاده کرد.
این راهکاری یکپارچه و هوشمندانه بود که در مقایسه با حمل یک مولتی‌تول جداگانه، وزن کمتری نیز به همراه داشت. Addict Gravel این ایده را یک گام جلوتر برده است.
در ابتدا، همان مولتی‌تول T25 همچنان وجود دارد و من استفاده از آن را فوق‌العاده آسان یافتم. تنظیم فرمان یا لوله زین با استفاده از این ابزار بسیار ساده بود.
در تعدادی از مدل‌های Addict Gravel، یک کیت تعمیر تیوبلس نیز اضافه شده است که شامل پلاگ‌ها و ابزار مخصوص نصب آن‌هاست. لوله زین نیز همان سیستم نصب گیره‌ای چراغ را دارد که در دوچرخه‌های Addict Road و Foil RC دیده می‌شود.
اگر این‌ها کافی نبود، کیت Save the Day نیز در قسمت زیر لوله پایین (Downtube)، در محل اتصال آن به محور وسط، قرار گرفته است. این کیت شامل یک تلمبه دستی، اهرم‌های تایر و یک تیوب داخلی TPU برای تایرهای 50 میلی‌متری است.
این سیستم نسبت به یک کیف زین ظاهر مرتب‌تر و هوشمندانه‌تری دارد، وزن کمتری ایجاد می‌کند و مرکز جرم را پایین‌تر می‌آورد که در نتیجه، بهبود جزئی در پایداری ایجاد می‌شود.
آب‌بندی محفظه نیز بسیار مطمئن است و حتی زمانی که کاملاً با گل پوشیده شده باشد، به‌راحتی می‌توان آن را باز کرد. خوشبختانه در طول آزمایش به استفاده از آن نیازی پیدا نکردم، اما در صورتی که شرایط به نجات روز نیاز پیدا می‌کرد، این کیت در جای خود آماده بود.
در نهایت، اسکات کیف‌های فریم اختصاصی برای اندازه‌های مختلف طراحی کرده است که در سایزهای S، M و L ارائه می‌شوند و مستقیماً به فریم متصل می‌شوند.
این راهکار بسیار مرتب و تمیز است و طراحی آن شباهت زیادی به سیستم Anti Matter شرکت Argon18 دارد. این کیف از فضای ذخیره‌سازی داخلی زیپ‌دار استفاده می‌کند و در قسمت بیرونی نیز یک جیب انعطاف‌پذیر دارد که برای قرار دادن بسته‌های مواد غذایی و موارد مشابه بسیار مناسب است.
ایده اصلی این است که جیب‌های پیراهن دوچرخه‌سوار نسبتاً خلوت و سبک باقی بمانند، در حالی که خود دوچرخه نیز همچنان ظاهری شیک و جذاب داشته باشد.
حتی محل‌های نصب قمقمه روی دوشاخ نیز برای حفظ زیبایی ظاهری به‌صورت داخلی پنهان شده‌اند. همچنین قمقمه‌ها کمی عقب‌تر نصب می‌شوند تا نیروی گشتاور واردشده به فرمان که در صورت قرار گرفتن قمقمه‌ها در قسمت بیرونی‌تر ایجاد می‌شد، کاهش پیدا کند.
اولین برداشت از سواری با Scott Addict Gravel
برای اینکه واقعاً بتوانم با Scott Addict Gravel آشنا شوم و قابلیت‌های آن را درک کنم، برای مراسم معرفی این دوچرخه در جنگل سیاه آلمان مهمان اسکات بودم.
ما یک مسیر 70 کیلومتری را طی کردیم و در دو روز دیگر نیز آزادی انتخاب مسیر داشتیم.
مسیر اصلی شامل ترکیبی از گراول نسبتاً کلاسیک و موسوم به Champagne-style، چند صعود و فرود سنگلاخی، مسیرهای فنی، تک‌مسیرهایی پر از ریشه درختان و همچنین برخی صعودهای بسیار سخت و واقعاً وحشتناک بود.
حتی باران نیز مهمان ما شد که گرما و رطوبت هوا را تا حد زیادی کاهش داد و شرایط را دلپذیرتر کرد.
سایزبندی Addict Gravel برای من کاملاً مناسب بود و فریم 52 سانتی‌متری با قد 182 سانتی‌متری من تناسب بسیار خوبی داشت. ارتفاع زین و عقب‌نشستگی آن به‌راحتی تنظیم شد و اگرچه Stack بالا و Stem کوتاه بود، اما برای مسیرهایی که در ادامه پیش رو داشتیم، موقعیت مناسبی ایجاد می‌کرد.
با تایرهای 50 میلی‌متری که به‌صورت استاندارد روی دوچرخه نصب شده بودند، هندسه دوچرخه در قسمت جلو برای تغییر سریع جهت، به‌اندازه کافی چابک و تیز احساس می‌شد، در حالی که به اندازه کافی خوابیده و پایدار بود تا ثبات خوبی ایجاد کند.
پیچ‌های تند 180 درجه در مسیرهای خاکی کمی دشوار بودند، اما چیزی نبودند که باعث نگرانی شوند. در مجموع، این دوچرخه برای رکاب‌زدن در مسیرهای خارج از جاده بسیار آسان است و پس از اینکه فشار تایرها را به مقدار مناسب رساندم، در مسیرهای متنوع فوق‌العاده نرم و روان احساس می‌شد.
انعطاف‌پذیری ارتقایافته لوله زین و فرمان، در پایان مسیر سه‌ساعته روز دوم من در آلمان واقعاً خودش را نشان داد.
اغلب پس از یک رکاب‌زنی طولانی در مسیرهای گراول، قسمت پایینی کف دستم کمی احساس ناراحتی می‌کند. اما در پایان این مسیر، با وجود ناهمواری نسبتاً زیاد زمین، دست‌هایم کاملاً راحت بودند.
به همان اندازه، هیچ ناراحتی‌ای در قسمت نشیمن نیز نداشتم؛ موضوعی که با توجه به اینکه زین کاملاً جدید بود، قابل‌توجه است، زیرا زین‌های جدید اغلب برای من باعث ایجاد نقاط فشاری می‌شوند.
یکی دیگر از بخش‌هایی که واقعاً مرا تحت تأثیر قرار داد، طراحی قسمت عقب دوچرخه و در نتیجه، نحوه هندلینگ آن بود.
در برخی تک‌مسیرها که پر از سنگ و ریشه‌های درخت بودند و باید از آن‌ها اجتناب می‌کردیم، پایه‌های زنجیر کوتاه‌تر امکان اصلاح سریع مسیر را فراهم می‌کردند، در حالی که قسمت جلویی دوچرخه از موانع عبور می‌کرد.
در چنین زمین‌هایی، دوچرخه به شکل چشمگیری زنده و چابک است؛ حتی بیشتر از چیزی که با توجه به پایداری آن در سرعت‌های بالا انتظار داشتم.
این ویژگی بار دیگر در آخرین روز و زمانی که به‌صورت بداهه مسیر خود را انتخاب کردیم، خودش را نشان داد. مسیرهایی که در پیش گرفتیم در برخی نقاط کاملاً نامطمئن بودند: شیب‌دار، لغزنده، سنگلاخی و فاقد مسیر گراول مناسب.
با این حال، دوچرخه به‌راحتی در صعودها قابل مانور بود و امکان پیدا کردن بهترین مسیر برای دستیابی به کشش مناسب را فراهم می‌کرد.
در ابتدا نسبت به استفاده از سیستم دنده یک‌طبق (1x) روی این فریم کمی تردید داشتم، زیرا معمولاً سیستم دوطبق (2x) را ترجیح می‌دهم.
با این حال، با توجه به زمینی که طی کردیم، در هیچ لحظه‌ای احساس نکردم که با ست دنده SRAM Force XPLR دنده‌ای کم دارم و نگه‌داشتن زنجیر نیز فوق‌العاده بود.
همان‌طور که اشاره کردم، از اینکه این دوچرخه به دنبال عملکرد آیرودینامیکی یا صرفه‌جویی در وات نیست، استقبال می‌کنم.
سفتی جانبی فریم در قسمت محور وسط برای انتقال مؤثر نیرو به زمین کاملاً کافی است؛ اما توجه به راحتی نیز خود نوعی افزایش عملکرد در رویدادهای طولانی گراول محسوب می‌شود.
این موضوع همچنین باعث می‌شود Addict Gravel تقریباً در هر نوع مسیر خارج از جاده‌ای، دوچرخه‌ای لذت‌بخش برای سواری باشد.
این دوچرخه به اندازه کافی توانمند است که در مسابقات گراول نیز مورد استفاده قرار گیرد، اما تمرکز اصلی آن بر ماجراجویی است.
از نظر من، در سرعت‌هایی که بیشتر دوچرخه‌سواران در رویدادهای گراول تجربه می‌کنند، این دوچرخه در هیچ‌یک از این دو زمینه دچار مصالحه و فداکردن قابل‌توجهی نشده است.
باید ببینیم وقتی یک دستگاه از این دوچرخه را برای رکاب‌زدن در سراسر بریتانیا و همچنین برخی مسیرهای MTB در جنگل‌های Forest of Dean و Wyre Forest در اختیار داشته باشم، این نظر همچنان پابرجا خواهد ماند یا خیر.
مدل‌ها و قیمت‌گذاری
چهار گزینه فریم در دسترس است که از الگوی نام‌گذاری استاندارد اسکات پیروی می‌کنند: مدل رده‌بالاتر با عنوان Premium شناخته می‌شود و سایر مدل‌ها از 10 تا 40 و با فاصله‌های 10 واحدی در رده‌های پایین‌تر قرار می‌گیرند.
فریم Premium HMX با سیستم دنده ۱۳ سرعته SRAM Red XPLR عرضه می‌شود و وزن اعلام‌شده آن ۸.۴ کیلوگرم است. وزن فریم ۷۹۴ گرم است که نسبت به نسل قبلی ۷۵ گرم کاهش یافته است.
این مدل و مدل‌های فریم Addict 10 HMF که از سیستم دنده Force XPLR استفاده می‌کنند، همگی به کیت Save the Day، ابزار داخلی فرمان و کیت تعمیر تیوبلس مجهز هستند.
همچنین این مدل‌ها به‌صورت استاندارد با ست چرخ Fulcrum Sharq و تایرهای Schwalbe G-One RX PRO Evolution در اندازه 700x50C عرضه می‌شوند.
در مدل Addict 20، کیت تیوبلس حذف شده و فرمان و استم نیز به‌جای سیستم یکپارچه یک‌تکه Syncros SYN IC-R501-CF2، به‌صورت دو تکه ارائه می‌شوند.
در همین حال، Addict 30 به سیستم دنده SRAM Rival XPLR و ست چرخ Syncros Capital GR 35 CF II مجهز شده و فاقد پاورمتر و کیت Save the Day است.
در نهایت، Addict 40 به سیستم دنده مکانیکی Shimano GRX 1×12 تغییر پیدا می‌کند و تنها مدل این خانواده است که از سیستم دنده الکترونیکی استفاده نمی‌کند.
تمام مدل‌ها فقط با سیستم 1x عرضه می‌شوند و دارای محافظ زنجیر اختصاصی هستند که برای اندازه طبق‌قامه مورد استفاده در هر مدل طراحی شده است.
فریم‌ها در سایزهای XXS تا XXL ارائه می‌شوند.
قیمت‌ها
- Scott Addict Gravel Premium:
7999 پوند / 10499 دلار / 8999 یورو - Scott Addict Gravel 10:
5799 پوند / 8499 دلار / 6499 یورو - Scott Addict Gravel 20:
4999 پوند / 6499 دلار / 5449 یورو - Scott Addict Gravel 30:
3499 پوند / 4799 دلار / 3999 یورو - Scott Addict Gravel 40:
2499 پوند / 3499 دلار / 2699 یورو
فریم و تنه دوچرخه
سیستم پیشران
سیستم دنده
سیستم ترمز
تایر و طوقه
توپی چرخ
سیستم تعلیق
ست کامل ترمز و دنده
ست کامل لباس
عینک
پوشاک سر
پوشاک بالا تنه
پوشاک پایین تنه
پوشاک دست
پوشاک پا
لباس بیس
سرویس و نگهداری
بایک فیتینگ
آنالیز دوچرخه سواری
سرویس و تعمیرات دوچرخه
