۵ اشتباه رایج در سرویس و نگهداری که میتواند دوچرخه شما را نابود کند
همه ما شنیدهایم که مکانیکهای دوچرخه درباره کارهایی که «همیشه» یا «هرگز» نباید هنگام کار روی دوچرخه انجام داد، صحبت میکنند.
من، ولی کاظمی در طول 25 سال فعالیت به عنوان تکنیسن دوچرخه، دیدهام که همین اشتباهات تکراری در نگهداری، بارها و بارها رخ میدهند.
فهرست مطالب
خوشبختانه، بسیاری از این موارد به راحتی قابلاصلاح هستند یا میتوان بدون صرف هزینه زیاد، به طور کامل از آنها پیشگیری کرد. در واقع، چهار مورد از پنج نکتهای که قرار است به آنها بپردازم، برای اجرا کاملاً رایگان هستند.
در اینجا پنج توصیه کاربردی و ساده برای کارگاه وجود دارد؛ این نکات باعث میشود دوچرخه شما روانتر کار کند، در وقت شما صرفهجویی شود و مهمتر از همه، از اشتباهات پرهزینه جلوگیری کنید.
1. زنجیر را بدون پاک کردن روغن اضافی، روغنکاری نکنید
روغنکاری زنجیر دوچرخه قطعاً بهتر از روغنکاری نکردن آن است، اما پاک کردن روغن اضافی، بخش مهمی از این فرآیند است.
زنجیرها به دلیل غلتکهای کوچکی که روی پینهای زنجیر میچرخند، به نرمی حرکت میکنند. این قسمتها باید روغنکاری شوند تا یک لایه روانکننده بین پین و غلتک ایجاد شود. این کار باعث میشود زنجیر با حداقل اصطکاک به نرمی حرکت کند، ساییدگی کاهش یابد، از صداهای غیرضروری جلوگیری شود و سدی در برابر خوردگی ایجاد گردد.
مقدار روغن کافی باید روی زنجیر اعمال شود تا به داخل غلتک نفوذ کند، که این مقدار ممکن است بیش از آن چیزی باشد که فکر میکنید.
با این حال، روغن اضافی که به داخل خودرو یا سینی طبق میچکد، هیچ فایدهای ندارد و باعث جذب آلودگی و کثیفی در اطراف سیستم انتقال قدرت میشود. پاک کردن روغن اضافی پس از روغنکاری زنجیر، به به حداقل رساندن این مشکل کمک میکند.
روغنکاری مکرر بدون پاک کردن روغن اضافی، منجر به چسبناک شدن سیستم انتقال قدرت میشود که بر عملکرد تأثیر میگذارد و ساییدگی را افزایش میدهد.
بسیار مهم است که زنجیر و سیستم انتقال قدرت را بهطور دورهای چربیزدایی کنید، زیرا این کار باعث از بین رفتن روغن قدیمی و کثیفی شده و قبل از روغنکاری مجدد، فلز خام را تمیز میکند. چربیزدایی دورهای به افزایش طول عمر سیستم انتقال قدرت شما کمک میکند.
2. اجازه ندهید دیسکهای ترمز آلوده شوند
تنها چیزی که باید با دیسکهای ترمز شما تماس داشته باشد، لنتهای ترمز است.
روغنهای اسپری میتوانند بهراحتی به طور تصادفی روی دیسکها پخش شوند که باعث آلودگی لنتهای ترمز و کاهش عملکرد ترمزگیری میشود.
حتی مواد چربیزدا نیز میتوانند سطح ترمز دیسکی را با لایهای از باقیمانده بپوشانند و در کارکرد مهمِ ایجاد اصطکاک که لنت و دیسک باید انجام دهند، اختلال ایجاد کنند.
بسیار مهم است که از هر راهی برای جلوگیری از اسپری شدن یا ریختن مواد روی دیسکهای ترمز استفاده کنید. تا حد امکان از استفاده از اسپریها در نزدیکی دوچرخه خودداری کنید؛ اگر اسپری تبدیل به مه (ذرات معلق) شود، میتواند روی دیسکهای شما بنشیند.
من حتی دیدهام که مکانیکها در رویدادهای جام جهانی، قبل از شستشوی دوچرخه، دیسکها و لنتها را جدا میکنند تا از هرگونه آلودگی ناشی از مواد شوینده یا روغنهای شسته شده از روی دوچرخه جلوگیری کنند.
شرکتهایی مانند Muc-Off محافظهای دیسک قابل جداسازی ساختهاند تا به جلوگیری از آلودگی ترمزها در حین شستشو و نگهداری کمک کنند.
3. آچار ترکمتر (گشتاورسنج) را نادیده نگیرید (مخصوصاً با قطعات کربنی)
استفاده از آچار ترکمتر همیشه بهترین گزینه است. حتی اگر پیشرفتهترین آچار ترکمتر را ندارید، استفاده از یک مدل معمولی باز هم راهنمای بسیار خوبی است، زیرا شما را وادار میکند تا تنظیمات گشتاور (Torque) مربوط به آن قطعه خاص را بررسی کنید.
برخی از قطعات ممکن است در برابر فشار کمی بخشندهتر باشند، اما قطعات کوچکتر مانند بستهای فرمان و کرپی (Stem)، بهویژه در قطعات کربنی، به راحتی آسیب میبینند.
سفت کردن بیش از حد یک پیچ بسیار آسان است و وقتی قطعهای له یا ترک بخورد، دیگر راه بازگشتی نیست؛ فرصت دومی وجود ندارد.
برعکس، قطعاتی که نیاز به گشتاور بالا دارند، مانند طبققامه SRAM DUB، باید طبق مشخصات دقیق سفت شوند، در غیر این صورت ممکن است به صدا بیفتند یا خودبهخود شل شوند.
البته استثنائاتی وجود دارد که استفاده از آچار ترکمتر امکانپذیر نیست، مانند تعمیرات در مسیر، اما حتی در آن صورت هم میتوان آچار ترکمترهای مینیمالیستی خرید که در کیف شما جا شوند.
4. آببندی کردن ترمزهای دیسکی را فراموش نکنید
آببندی صحیح ترمزهای دیسکی به این معناست که آنها را در معرض چند چرخه حرارتی قرار دهید تا در طول عمرشان عملکردی ثابت داشته باشند.
آببندی ترمزها برای ایجاد یک لایه اصطکاکی بین دیسک و لنتها مهم است. این کار هرگونه ناهمواری را صاف کرده و از «شیشهای شدن» یا لعاب انداختن سطح لنت جلوگیری میکند.
اگر بدون آببندی ترمزها به جاده یا مسیر بروید، ممکن است در اولین باری که آنها را میگیرید، به درستی کار نکنند و بیش از حد داغ شوند.
روشهای مختلفی وجود دارد که مکانیکهای مختلف بر آنها تأکید دارند، اما به طور کلی آببندی ترمزها شامل رساندن آنها به دمای مناسب (بدون داغ کردن بیش از حد) با اعمال فشار یکنواخت، اجازه دادن به خنک شدن آنها و تکرار این فرآیند است.
یک روش برای آببندی ترمزها این است که در یک شیب ملایم پدال بزنید و همزمان ترمزها را بگیرید و وقتی برای دور بعدی به بالا برمیگردید، اجازه دهید خنک شوند.
تولیدکنندگانی مانند Sinter حتی دستگاههای آببندی تولید میکنند که از یک غلتک برقی برای چرخاندن چرخ استفاده میکنند. نقشههایی برای اندازههای مختلف دیسک و لنت وجود دارد و چراغهایی راهنمایی میکنند که چه زمانی ترمز را بگیرید و چه زمانی اجازه دهید خنک شوند.
5. هرگز دوچرخه را خیس کنار نگذارید
ممکن است بدیهی به نظر برسد که نباید دوچرخه را پس از یک سواری در هوای بارانی کثیف کنار گذاشت، اما کنار گذاشتن دوچرخه قبل از اینکه فرصت خشک شدن بعد از شستشو را داشته باشد، میتواند برای آن مضر باشد.
دوچرخهها حاوی ترکیبی از مواد مختلف و مقدار فزایندهای از قطعات میکروالکترونیک هستند. این قطعات در مجاورت آب میتوانند دچار خوردگی شوند، سطحشان حفرهدار شده و مواد به هم جوش بخورند (گیر کنند).
همیشه بهتر است دوچرخه خود را در جای خشک قرار دهید تا رطوبت قبل از نگهداری در گاراژ یا انبار سرد، تبخیر شود.
انجام این کار احتمال به دام افتادن آب در جاهایی که نباید باشد و خوردگی تدریجی قطعات گرانقیمت شما را به حداقل میرساند.
آیا شما هم برای نگهداری دوچرخهتون، روش خاصی استفاده میکنید یا ایده خوبی دارید؟ در بخش دیدگاهها باما به اشتراک بزارید.
به نظرم از دوچرخه و دوچرخه سواری باید لذت برد. دوچرخه رو بندازین توی گل و لای، توی آب، توی مسیر های خشن. لذت ببرین ولی بعدش هوای دوچرخه تون رو هم داشته باشین و بدینش برای سرویس.