سلامتی و تناسب اندام

میانگین سرعت دوچرخه‌سواری بر اساس گروه سنی

کامپیوتر دوچرخه IGPSPORT

چه کسی از کمی رقابت دوستانه لذت نمی‌برد؟ اگرچه «سریع بودن» برای هر دوچرخه‌سوار معنای متفاوتی دارد، اما داده‌هایی از استراوا (Strava) وجود دارد که به میانگین سرعت‌هایی که ما در جاده و مسیرهای خاکی می‌رانیم اشاره می‌کند؛ داده‌هایی که بر اساس گروه‌های سنی مختلف تقسیم‌بندی شده‌اند.

اگر تاکنون با میانگین سرعت دوچرخه‌سواری مربوط به گروه سنی خود آشنا نشده‌اید، آشنایی با این عدد می‌تواند یک چالش سرگرم‌کننده باشد تا ببینید در مقایسه با همتایان دوچرخه‌سوار خود در چه جایگاهی قرار دارید. این موضوع همچنین می‌تواند اطلاعات زیادی درباره سطح آمادگی جسمانی و عملکرد شخصی شما ارائه دهد.

با توجه به این‌که دوچرخه‌سواران رقابتی مسابقات خود را با طی کردن مسافت‌ها با سرعتی بیشتر از رقبایشان به دست می‌آورند، سرعت حوزه‌ای است که ممکن است بخواهید عملکرد خود را در آن بسنجید. یا دست‌کم، شاید بخواهید بدانید سرعت معمول شما در مقایسه با میانگین سرعت دوچرخه‌سواری دیگران چگونه است.

فهرست مطالب

برای ارائه اطلاعات مورد نیاز شما، ما آمار مربوط به میانگین سرعت‌های دوچرخه‌سواری را از استراوا گردآوری کرده‌ایم. افزون بر این، با کارشناسان گفت‌وگو کرده‌ایم تا دریابیم چگونه می‌توانید «سرعت بالای» شخصی خود را پیدا کنید.

میانگین سرعت دوچرخه‌سواری

استراوا، برنامه‌ای که پیگیری فعالیت‌های دوچرخه‌سواری (و دیگر فعالیت‌ها) را برای ذخیره‌سازی، اشتراک‌گذاری و جشن گرفتن پیشرفت شما با دوستان آسان می‌کند، حجم زیادی از اطلاعات کاربران در سراسر کشور و جهان را در اختیار دارد. این پلتفرم به‌طور مشخص داده‌های مربوط به میانگین سرعت‌ها و مسافت‌های دوچرخه‌سواری کاربران در ایالات متحده را استخراج کرده و آن‌ها را با جزئیات بیشتری—از جمله تفکیک میان رکاب‌زنی‌های تفریحی در برابر رفت‌وآمدهای روزانه، و نیز مسیرهای آسفالته در برابر مسیرهای خاکی—دسته‌بندی کرده است تا زمینه‌ای بهتر برای درک این داده‌ها فراهم شود.

توجه داشته باشید که این داده‌ها اطلاعاتی درباره نوع دوچرخه مورد استفاده یا ویژگی‌های زمین (برای مثال، مسیرهای هموار در برابر مسیرهای تپه‌ای) ارائه نمی‌کنند؛ عواملی که بدیهی است می‌توانند تأثیر بیشتری بر سرعت‌ها داشته باشند.

به‌طور خلاصه:

  • میانگین سرعت دوچرخه‌سواری برای رکاب‌زنی‌های تفریحی انجام‌شده روی مسیرهای آسفالت 22.7 کیلومتر بر ساعت است و میانگین مسافت طی‌شده در این نوع رکاب‌زنی 30.9 کیلومتر می‌باشد.
  • رکاب‌زنی‌های تفریحی در مسیرهای خاکی، میانگین سرعت 13.4 کیلومتر بر ساعت و میانگین مسافت 17.1 کیلومتر را نشان می‌دهند.

اگرچه نمی‌توان با قطعیت نظر داد، اما به‌راحتی می‌توان حدس زد که رکاب‌زنی‌های تفریحی در مسیرهای خاکی شامل مسیرها و زمین‌های ناهموارتری نسبت به مسیرهای آسفالته هستند؛ موضوعی که احتمالاً به کاهش میانگین سرعت‌ها و مسافت‌های طی‌شده کمک می‌کند.

در مقابل، رفت‌وآمدهای روزانه معمولاً کوتاه‌تر بودند و در مقایسه با رکاب‌زنی‌های تفریحی، هنگام انجام روی مسیرهای آسفالته با سرعتی اندکی کمتر، اما هنگام انجام روی مسیرهای خاکی با سرعتی اندکی بیشتر همراه بودند. به‌طور مشخص،

  • رفت‌وآمدهای روزانه روی مسیرهای آسفالته دارای میانگین سرعت 19.5 کیلومتر بر ساعت (کندتر از رکاب‌زنی تفریحی روی آسفالت) و میانگین مسافت 7.6 کیلومتر بودند.
  • رفت‌وآمدهای روزانه روی مسیرهای خاکی میانگین سرعت 15.8 کیلومتر بر ساعت (سریع‌تر از رکاب‌زنی تفریحی روی مسیر خاکی) و میانگین مسافت 8.2 کیلومتر را ثبت کردند.

وقتی به شرایط آسفالته و خاکی که ممکن است در طول یک رفت‌وآمد روزانه با آن‌ها مواجه شوید فکر می‌کنید، این تفاوت‌ها منطقی به نظر می‌رسند. برای مثال، رفت‌وآمد روی مسیرهای آسفالته احتمالاً تحت تأثیر ترافیک، چراغ‌های راهنمایی یا سایر رفت‌وآمدکنندگان قرار می‌گیرد که می‌تواند سرعت فرد را کاهش دهد. به همین ترتیب، نوع مسیر خاکی مورد استفاده برای رفت‌وآمد روزانه غالباً یک مسیر دوچرخه‌سواری شهری است که به‌خوبی نگهداری شده و نسبتاً هموار است؛ امری که باعث می‌شود سرعت حرکت نسبت به یک مسیر طولانی تفریحی—که ممکن است زمین و مسیر آن چالش‌برانگیزتر باشد—بیشتر باشد.

میانگین سرعت‌های دوچرخه‌سواری، ارائه‌شده توسط استراوا:

  • رکاب‌زنی روی آسفالت، تفریحی، میانگین سرعت: 22.7 کیلومتر بر ساعت
  • رکاب‌زنی روی مسیر خاکی، تفریحی، میانگین سرعت: 13.4 کیلومتر بر ساعت
  • رکاب‌زنی روی آسفالت، رفت‌وآمد روزانه، میانگین سرعت: 19.5 کیلومتر بر ساعت
  • رکاب‌زنی روی مسیر خاکی، رفت‌وآمد روزانه، میانگین سرعت: 15.8 کیلومتر بر ساعت

میانگین مسافت‌های دوچرخه‌سواری، ارائه‌شده توسط استراوا:

  • رکاب‌زنی روی آسفالت، تفریحی، میانگین سرعت: 30.9 کیلومتر
  • رکاب‌زنی روی مسیر خاکی، تفریحی، میانگین سرعت: 17.1 کیلومتر
  • رکاب‌زنی روی آسفالت، رفت‌وآمد روزانه، میانگین سرعت: 7.6 کیلومتر
  • رکاب‌زنی روی مسیر خاکی، رفت‌وآمد روزانه، میانگین سرعت: 8.2 کیلومتر

میانگین سرعت دوچرخه‌سواری بر اساس سن، ارائه‌شده توسط استراوا:

  • نسل بیبی‌بومر (سنین 58 تا 76 سال): 20.3 کیلومتر بر ساعت
  • نسل ایکس (سنین 42 تا 57 سال): 20.6 کیلومتر بر ساعت
  • نسل هزاره یا میلنیال (سنین 27 تا 41 سال): 20.3 کیلومتر بر ساعت
  • نسل زد (سنین 13 تا 26 سال): 20.8 کیلومتر بر ساعت

میانگین مسافت‌های دوچرخه‌سواری بر اساس سن، ارائه‌شده توسط استراوا:

  • نسل بیبی‌بومر (سنین 58 تا 76 سال): 33.6 کیلومتر
  • نسل ایکس (سنین 42 تا 57 سال): 28.0 کیلومتر
  • نسل هزاره یا میلنیال (سنین 27 تا 41 سال): 22.2 کیلومتر
  • نسل زد (سنین 13 تا 26 سال): 22.5 کیلومتر

آنچه میانگین سرعت‌های دوچرخه‌سواری به شما نمی‌گویند

البته، این آمارهای مربوط به میانگین سرعت دوچرخه‌سواری به‌شدت تحت تأثیر عوامل بسیار متنوعی قرار دارند؛ از جمله نوع زمین، نوع دوچرخه‌ای که استفاده می‌شود، و هدف رکاب‌زنی (مانند تفریح، تمرین یا مسابقه). حتی محل انجام رکاب‌زنی—برای مثال رفت‌وآمد شهری که در آن با ترافیک، عابران پیاده و چراغ‌های راهنمایی مواجه هستید—می‌تواند بیش از رکاب‌زنی در یک مسیر دوچرخه‌سواری یا جاده‌ای روستایی و خلوت بر سرعت شما تأثیر بگذارد. همچنین، مسافت رکاب‌زنی را نیز نباید نادیده گرفت. فردی که برای یک مسابقه یا رویداد کوتاه تمرین می‌کند، احتمالاً مسافت‌ها را سریع‌تر از کسی طی می‌کند که برای یک رویداد طولانی‌تر در حال تمرین است.

عوامل متعددی در سرعت دوچرخه‌سواری نقش دارند. دوچرخه‌های تایم‌تریال یا تریاتلون از نظر آیرودینامیکی بهتر از دوچرخه‌های جاده‌ای هستند، و دوچرخه‌های جاده‌ای نیز از نظر آیرودینامیکی بهتر از دوچرخه‌های گراول، سیکلوکراس یا کوهستان می‌باشند.

روی سطحی کاملاً هموار، اگر همه عوامل دیگر یکسان باشند، دوچرخه‌های تایم‌تریال از سایر انواع سریع‌تر خواهند بود. علاوه بر این، تایرها نیز بر سرعت دوچرخه‌سواری تأثیر می‌گذارند—هرچه چسبندگی تایر بیشتر باشد، سرعت شما بیشتر کاهش می‌یابد. بنابراین، تایرهای صاف‌تر سریع‌تر هستند. سطح جاده، بلبرینگ‌ها، پیچیدگی‌های مکانیکی—همه این‌ها می‌توانند تفاوت ایجاد کنند. سپس عوامل کلی زمین و محیط مطرح می‌شوند. آیا هوا بادخیز است؟ آیا در حال بالا رفتن از سربالایی هستید؟ این عوامل شما را کندتر می‌کنند، در حالی که سرازیری یا رکاب‌زنی با باد موافق باعث افزایش سرعت می‌شود.

سرعت دوچرخه‌سواری به توان و کادنس بستگی دارد. هرچه توان و کادنس بیشتری به کار ببرم، سریع‌تر حرکت می‌کنم. بنابراین، سرعت دوچرخه‌سواری به‌شدت به آمادگی قلبی–عروقی و عضلانی فرد وابسته است.

سطح آمادگی جسمانی شما همچنین به محل و شیوه تمرینتان بستگی دارد. اگر فردی به‌طور منظم در مسیرهای طولانی و هموار رکاب‌زنی کند، ممکن است برای آن شرایط به آمادگی پایه مناسبی دست یافته باشد؛ اما اگر شرایط را تغییر دهد و با سربالایی‌های تند مواجه شود، آمادگی عضلانی او احتمالاً برای این چالش کافی نخواهد بود و توان لازم فراهم نخواهد شد. در نتیجه، سرعت معمول او کاهش خواهد یافت.

به‌سادگی غیرممکن است که بتوان یک سرعت دوچرخه‌سواری عمومی را برای هر کسی تجویز کرد.

در حالی که ممکن است بخواهید نسبت به میانگین سرعت‌های دوچرخه‌سواری در شرایط مختلف آگاه باشید، مهم است که بیش از حد درگیر مقایسه با دیگران نشوید. در عوض، این داده‌ها را به‌عنوان اطلاعات در ذهن خود ثبت کنید و زمان بیشتری را صرف یافتن سرعت مناسب برای خودتان نمایید، با این درک که این سرعت احتمالاً از یک رکاب‌زنی تا رکاب‌زنی دیگر و بسته به شرایط یادشده تغییر خواهد کرد.

با این حال، با تمرین و گذر زمان، می‌توانید به‌تدریج برای افزایش سرعت‌های شخصی خود تلاش کنید (با مقایسه تغییرات و پیشرفت‌های فردی)، به‌عنوان یکی از چندین شاخصی که می‌تواند نشان دهد تمام زمانی که روی دوچرخه صرف کرده‌اید، به بهبود آمادگی جسمانی و سلامت شما منجر شده است.

محاسبه دیتا با GPS

چگونه سرعت مناسب دوچرخه‌سواری خود را پیدا کنید

در حالی که داشتن چند عدد از میانگین سرعت‌های دوچرخه‌سواری برای مقایسه در ذهن می‌تواند مفید باشد، آنچه واقعاً اهمیت دارد تمرین شخصی شما و میزان پیشرفتتان در گذر زمان است. این موضوع به معنای یافتن شدت تمرینی است که به شما کمک کند به اهداف بلندمدت خود برسید، نه تمرکز بر یک سرعت تمرینی مشخص.

تجویز شدت تمرین بر اساس ضربان قلب یا توان، روش بهتری برای کمک به عموم افراد است. پایشگرهای ضربان قلب ارزان هستند و در قالب‌های متنوعی در دسترس‌اند (مانند ساعت‌ها، بندهای سینه یا بندهای ساعد). در مقابل، پاورمترها می‌توانند نسبتاً گران‌قیمت باشند.

برای تعیین شدت‌های مناسب دوچرخه‌سواری در تمرینات، از آزمون میدانی CTS بر اساس ضربان قلب یا توان استفاده کنید. همچنین می‌توانید آزمون FTP را انتخاب کنید، زیرا دامنه‌ای مشابه از شدت‌های تمرینی را در اختیار شما قرار می‌دهد.

بر اساس نتایج آزمون خود، سپس می‌توانید از بازه‌های درصدی توان یا ضربان قلب (هرکدام را که در آزمون اندازه‌گیری کرده‌اید) استفاده کنید تا سطوح شدت مناسب را برای انواع مختلف تمرین‌ها—مانند رکاب‌زنی‌های استقامتی، تمپو یا اینتروال‌های قدرتی—برآورد کنید.

بیشتر زمان تمرین باید در ناحیهٔ “استقامتی” صرف شود. سایر شدت‌ها در مجموع تنها باید حدود 20 درصد از زمان دوچرخه‌سواری را، آن هم در قالب اینتروال‌های متنوع، تشکیل دهند. هرچه شدت بالاتر باشد، زمان کمتری در آن شدت صرف می‌شود.

نکاتی برای افزایش سرعت دوچرخه‌سواری

دوچرخه‌سواران بسیار سریع یک‌شبه ساخته نمی‌شوند؛ بنابراین مهم است که برنامه‌ای منطقی و معقول برای توسعهٔ تدریجی استقامت قلبی–عروقی و عضلانی خود تدوین کنید، امری که در نهایت به بهبود سرعت شما کمک خواهد کرد.

دوچرخه‌سواران مبتدی باید آرام شروع کنند و به خودشان زمان بدهند تا با محیط دوچرخه‌سواری سازگار شوند. با مسافت‌های کوتاه آغاز کنید و به‌تدریج دامنهٔ تمرین را حدود 10 درصد در هر هفته افزایش دهید. در طول مسیر پیشرفت خود را پایش کنید و هر زمان که لازم بود روزهای استراحت در نظر بگیرید تا به‌مرور دچار خستگی مفرط نشوید.

در آخر هفته‌ها برای رکاب‌زنی‌های گروهی وقت بگذارید. این رکاب‌زنی‌ها نه‌تنها امکان تمرین در محیطی اجتماعی‌تر را فراهم می‌کنند، بلکه فرصت‌های تمرینی‌ای را نیز ارائه می‌دهند که شاید به‌تنهایی به سراغ آن‌ها نروید.

این رکاب‌زنی‌ها معمولاً ترکیبی از مسافت‌های استقامتی زیاد، همراه با چند جهش قدرتی و مسیرهای سربالایی هستند.

علاوه بر رکاب‌زنی‌های گروهی طولانی آخر هفته، در طول هفته زمانی را به دو تا سه جلسه رکاب‌زنی اینتروالی اختصاص دهید تا آمادگی عضلانی و توان خود را بهبود بخشید. پس از انجام آزمون CTS یا FTP، می‌توانید از راهنماهای پیشنهادی ضربان قلب یا توان برای تنظیم سطح شدت تمرین استفاده کنید. این رکاب‌زنی‌های کوتاه‌تر ممکن است تا حدود یک ساعت به طول بینجامند و به همین دلیل، گنجاندن آن‌ها در یک هفتهٔ پرمشغله آسان‌تر است.

نمونهٔ تمرین پیشنهادی:

  • 5 دقیقه رکاب‌زنی سبک (ناحیهٔ ریکاوری 1)
  • 1 دقیقه رکاب‌زدن سریع (ناحیهٔ آستانه 4؛ کادنس حدود 100 دور در دقیقه)
  • 1 دقیقه رکاب‌زنی سبک (ناحیهٔ ریکاوری 1)
  • 2 دقیقه رکاب‌زدن سریع (ناحیهٔ آستانه 4)
  • 1 دقیقه حالت پایدار (ناحیهٔ استقامتی 2؛ کادنس 80 تا 95 دور در دقیقه)
  • 2 دقیقه رکاب‌زنی سبک (ناحیهٔ ریکاوری 1)
  • 3 × 10 دقیقه حالت پایدار (ناحیهٔ استقامتی 2) با 5 دقیقه رکاب‌زنی سبک (ناحیهٔ ریکاوری) بین هر بخش
  • سرد کردن با رکاب‌زنی سبک (ناحیهٔ ریکاوری 1)

با شروع پیروی از یک برنامهٔ ساختاریافتهٔ دوچرخه‌سواری و استفاده از توان یا ضربان قلب برای حفظ شدت تمرین در سطح دلخواه، می‌توانید میانگین سرعت‌های خود و تغییرات آن‌ها را در گذر زمان نیز ثبت و پیگیری کنید.

این کار به‌ویژه هنگام استفاده از برنامه‌هایی مانند استراوا برای ثبت مسیرها بسیار مفید است؛ زیرا به شما امکان می‌دهد مقایسه‌ای منصفانه و همسان انجام دهید (برای مثال، به‌جای مقایسهٔ یک مسیر 10 کیلومتری هموار با یک مسیر 10 کیلومتری تپه‌ای). به این ترتیب، اگر بدانید یک مسیر مشخص را یک ماه پیش با سرعت معینی و در شدت «تمپو» طی کرده‌اید و بار بعد همان مسیر را سریع‌تر به پایان برسانید، متوجه خواهید شد که تلاش‌هایتان نتیجه داده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *