مجله دوچرخه
وقتی غذاهای فوقفرآوریشده میخوریم چه اتفاقی میافتد؟
غذاهای فوقفرآوریشده (Ultra-Processed Foods یا UPFs) مانند تنقلات بستهبندیشده، وعدههای آماده منجمد و نوشیدنیهای شیرینشده، به بخش ثابت رژیم غذایی بسیاری از مردم تبدیل شدهاند. این محصولات راحت، بهشدت تبلیغشده و بهراحتی در دسترس هستند.
اما پژوهشهای رو به افزایشی نشان میدهد که ممکن است آسیبهای بیشتری از آنچه تصور میکنیم به بدن وارد کنند. چندین مطالعه جدید نهتنها میزان خطر را روشن کردهاند، بلکه توضیح میدهند این غذاها چگونه ممکن است در سطح زیستی بر بدن تأثیر بگذارند.
فهرست مطالب
مطالعه کانادایی: ارتباط غذاهای فوقفرآوریشده با التهاب و اختلالات متابولیک
یک مطالعه شاخص از دانشگاه مکمستر، رژیم غذایی و شاخصهای سلامت بیش از 6000 بزرگسال کانادایی را بررسی کرد. نتایج نشان داد افرادی که بیشترین میزان مصرف غذاهای فوقفرآوریشده را داشتند، از نظر سلامت وضعیت بهمراتب بدتری داشتند؛ از جمله شاخص توده بدنی (BMI)، دور کمر، فشار خون، انسولین و سطح تریگلیسرید بالاتر.
اما نگرانکنندهترین یافتهها فراتر از افزایش وزن بود. پژوهشگران ارتباطهای قوی بین مصرف غذاهای فوقفرآوریشده و التهاب پیدا کردند که از طریق افزایش سطح پروتئین واکنشی C (CRP) و تعداد گلبولهای سفید خون اندازهگیری شد.
آنتئا کریستوفورو، دانشیار دانشگاه مکمستر و نویسنده ارشد این مطالعه گفت: «این دو نشانگر زیستی نشان میدهند که این غذاها باعث ایجاد پاسخ التهابی در بدن ما میشوند. بهنوعی، این موضوع القا میکند که بدن ما آنها را بهعنوان غذا تشخیص نمیدهد، بلکه بهعنوان نوعی عنصر دیگر میبیند.»
حتی پس از تعدیل عوامل مداخلهگر مانند درآمد، سطح تحصیلات، فعالیت بدنی و کل میزان مصرف غذا، این همبستگیها همچنان پابرجا بودند. همانطور که کریستوفورو توضیح داد: «ممکن است مسئله به افزودنیها مربوط باشد. به شیوه آمادهسازی غذا. و همچنین به بستهبندی و بازاریابی آن غذا ارتباط دارد.»
فراتحلیل جهانی: افزایش وابسته به دوز در خطر بیماریهای مزمن
این دادههای کانادایی با یک فراتحلیل جهانی که در نشست علمی کالج آمریکایی قلب و عروق آسیا 2025 ارائه شد، همخوانی دارد. این تحلیل دادههای بیش از 8 میلیون بزرگسال را از 41 مطالعه گردآوری کرد و یک رابطه روشن وابسته به دوز بین مصرف غذاهای فوقفرآوریشده و پیامدهای نامطلوب سلامت یافت.
بهازای مصرف هر 100 گرم غذای فوقفرآوریشده اضافی در روز، خطر ابتلا به پرفشاری خون 14.5 درصد، بیماریهای گوارشی 19.5 درصد و مرگومیر ناشی از همه علل 2.6 درصد افزایش یافت. حتی افزایشهای اندک روزانه نیز با آسیبهای قابل اندازهگیری همراه بودند.
دکتر شیائو لیو از دانشگاه سان یات-سن گفت: «غذاهای فوقفرآوریشده با قند بالا، نمک بالا و سایر ترکیبات غیرمغذی مشخص میشوند. این محصولات میتوانند از طریق مکانیسمهای متعدد، از جمله التهاب سیستمیک، استرس اکسیداتیو و اختلال در حساسیت به انسولین، به پیامدهای نامطلوب سلامت منجر شوند.»
مدل مرگومیر چندملیتی: برآورد مرگهای زودرس مرتبط با غذاهای فوقفرآوریشده
در ادامه و با فوریت بیشتر، یک مطالعه چندملیتی منتشرشده در American Journal of Preventive Medicine تعداد مرگهای زودرس منتسب به غذاهای فوقفرآوریشده را در 8 کشور برآورد کرد. تنها در ایالات متحده، این غذاها در سال 2018 با 124000 مرگ زودرس مرتبط بودند. پژوهشگران دریافتند که بهازای هر 10 درصد افزایش در سهم غذاهای فوقفرآوریشده از رژیم غذایی فرد، خطر مرگ 3 درصد افزایش مییابد.
ادواردو نیلسون، پژوهشگر ارشد این مطالعه، گفت: «این تحقیق نشان میدهد که بار قابل انتساب در کشورهای با درآمد بالا در حال حاضر بیشتر است، اما در سایر کشورها نیز رو به افزایش است. سیاستهایی که مصرف غذاهای فوقفرآوریشده را دلسرد میکنند، بهطور فوری در سطح جهانی مورد نیاز هستند.»
فراتر از مسئله اراده فردی
غذاهای فوقفرآوریشده بهگونهای طراحی میشوند که فوقالعاده خوشخوراک، ماندگار در قفسه و راحت باشند. این ویژگیها آنها را برای مصرفکنندگان کموقت بسیار جذاب میکند و بهطور نامتناسبی توسط افرادی با درآمد یا سطح تحصیلات پایینتر مصرف میشوند. اما پژوهشگران تأکید میکنند که این موضوع صرفاً مسئله انتخاب شخصی نیست.
کریستوفورو گفت: «ما با یک زنجیره تأمین غذایی بسیار پیچیده روبهرو هستیم که فراتر از ترکیب تغذیهای یک غذاست. همه این عوامل در کنار هم محیط غذاییای را ایجاد میکنند که واقعاً بر سالم بودن رژیمهای غذایی ما تأثیر میگذارد.»
در مطالعه مکمستر، حتی پس از در نظر گرفتن وضعیت اجتماعی–اقتصادی، خطرات سلامت مرتبط با مصرف غذاهای فوقفرآوریشده باقی ماند. این موضوع نشان میدهد که همه افراد، نه فقط جمعیتهای محروم، در معرض خطر هستند.
اما آیا میتوان غذاهای فوقفرآوریشده را بهطور قابل اعتماد تعریف کرد؟
یکی از انتقادهای رایج به پژوهشهای مربوط به غذاهای فوقفرآوریشده این است که تعریف دقیق آنها دشوار است. نظام طبقهبندی پرکاربرد NOVA غذاها را بر اساس میزان فرآوری دستهبندی میکند، اما این روش باعث میشود برخی محصولات غنیشده از نظر مواد مغذی یا محصولات راحتمصرف در کنار اقلام ناسالم قرار گیرند. اینها میتوانند شامل غذاهایی مانند شیرهای گیاهی، نانهای ساندویچی سبوسدار، گواکاموله بستهبندیشده، پودرهای پروتئین یا شکلات تلخ با بیش از 70٪ کاکائو باشند.
حتی فراتحلیل جهانی نیز به این محدودیت اذعان کرد و اشاره نمود که تفاوت در تفسیر غذاهای فوقفرآوریشده میان مطالعات، مقایسهپذیری نتایج را تحت تأثیر قرار داده است. منتقدان همچنین یادآور میشوند که مطالعات مشاهدهای نمیتوانند رابطه علت و معلولی را اثبات کنند.
با این حال، ثبات و قدرت ارتباطها در جمعیتهای مختلف، حتی پس از تعدیل متغیرهای مداخلهگر، پژوهشگران را متقاعد کرده است. لیو گفت: «شواهد در حال ظهور نشان میدهد که یک رابطه وابسته به دوز وجود دارد؛ هرچه مصرف غذاهای فوقفرآوریشده بیشتر باشد، خطر سلامت نیز بیشتر است.»
چه کاری میتوان انجام داد؟
کارشناسان توافق دارند که کاهش مصرف غذاهای فوقفرآوریشده، حتی بهطور محدود، میتواند فواید قابل اندازهگیری به همراه داشته باشد. آنها از دولتها میخواهند با برچسبگذاری شفافتر، محدودیتهای تبلیغاتی و یارانه برای غذاهای حداقل فرآوریشده، از سلامت عمومی حمایت کنند.
آنجلینا باریک، همنویسنده مطالعه مکمستر، گفت: «در حالی که برخی جمعیتها بیشتر در معرض این غذاها هستند، یافتههای ما نشان میدهد که خطرات سلامت مستقل از درآمد و تحصیلات باقی میمانند. این موضوع بر ضرورت سیاستهای غذایی گسترده و عادلانهای تأکید میکند که از همه محافظت کند.»
تا آن زمان، هر یک از ما میتوانیم با انتخاب غذاهای کامل و حداقل فرآوریشده، آشپزی در خانه در صورت امکان، و خواندن دقیق فهرست مواد تشکیلدهنده (در مورد غذاهایی که بهعنوان سالم بازاریابی میشوند) اقداماتی عملی انجام دهیم.